Jak urozmaicić noclegi na Mazurach nad jeziorem, gdy wróciliście ze spaceru i dzieci pytają: w co teraz gramy? Drewniana łyżka może zostać pilotem do zamawiania chmur, a zwykłe zamawianie lodów zamienić się w scenę graną w zwolnionym tempie. Wystarczy wybrać jedną propozycję i zaprosić pozostałych do pierwszej rundy.
Jeśli planujecie noclegi na Mazurach nad jeziorem, w domku Mazury macie stół z czterema krzesłami oraz taras ze stołem i krzesłami. To wygodne zaplecze dla zabaw w gronie domowników. Część poniższych pomysłów sprawdzi się także we dwoje; wymieniamy je w odpowiedzi pod artykułem. Przy więcej niż czterech uczestnikach najpierw zorganizujcie odpowiednią liczbę miejsc do siedzenia; cztery krzesła przy stole w domku nie wystarczą całej grupie.
Od której zabawy zacząć w grupie o różnym wieku?
Zacznijcie od propozycji, do której najłatwiej dołączyć obecnym uczestnikom. Osoba niechętna występom może zadawać pytania, a młodsze dziecko pokazywać pomysł wspólnie z dorosłym. Ustalcie, że można odmówić swojej kolejki albo wybrać rolę pomocnika. Dorośli również biorą udział: pierwsza zabawna, niedoskonała prezentacja często wystarczy, by wyjaśnić zasady lepiej niż długie tłumaczenie.
| Jeśli… | Zacznijcie od… | Ułatwienie na start |
|---|---|---|
| Wolicie zostać przy stole | Zgadywania miejsca lub szukania zmian w opowieści | Wybierzcie znane wszystkim miejsce albo krótką historyjkę |
| Dzieci chcą coś pokazywać | Kalamburów w duecie | Pierwszą scenę niech pokaże dorosły z drugą osobą |
| Ktoś nie chce występować sam | Reklamy rzeczy niemożliwej | Jedna osoba opowiada, druga demonstruje wynalazek |
| Macie ochotę wspólnie coś wymyślić | Historii po jednym zdaniu | Dorosły podaje pierwsze zdanie i bohatera |
Czasy podane przy zabawach są orientacyjne; przy większej grupie grajcie w parach albo przeznaczcie więcej czasu na pełną kolejkę. Zamiast planować od razu cały zestaw, wybierzcie jedną grę i po rundzie sprawdźcie, czy chcecie kolejną. Na tarasie rozmawiajcie tak, żeby zabawa pozostawała przyjemna również dla sąsiadów. Rekwizyty przynieście do stołu; pokazy nie wymagają biegania po terenie ani wychodzenia nad wodę.
Jak rozkręcić wyobraźnię zwykłym przedmiotem i opowieścią?
W tych dwóch zabawach pomysł powstaje w trakcie. Nie musicie wcześniej przygotowywać haseł, a uczestnik może poprosić partnera o podpowiedź. Przy pierwszej grze przyda się zwykły przedmiot, przy drugiej wystarczy wspólnie wymyślony bohater.
1. Reklama rzeczy niemożliwej
Wybierzcie kilka bezpiecznych przedmiotów i połóżcie je na stole. Pierwsza osoba lub para bierze jeden z nich i wymyśla nowe zastosowanie: łyżka może zostać pilotem do zamawiania chmur. Umówcie się, że reklamowany wynalazek działa wyłącznie na niby.
- Wybierzcie przedmiot i nadajcie mu niezwykłą funkcję, inną niż codzienna.
- Dajcie sobie minutę na przygotowanie nazwy, sposobu uruchomienia i jednej zabawnej wady.
- Przedstawcie reklamę w ciągu około minuty. Możecie mówić i pokazywać wspólnie.
- Publiczność zadaje jedno pytanie, a wynalazcy dopowiadają odpowiedź.
- Zamieńcie się rolami. W kolejnej rundzie możecie użyć tych samych rzeczy, ale z nowymi pomysłami.
To Chmuropilot! Podnieście łyżkę, powiedzcie nazwę chmury i zakręćcie łyżką trzy razy. Na niebie pojawi się smok, naleśnik albo ogromny jamnik. Uwaga: urządzenie czasami myli baranka z kalafiorem.
Dla młodszych dzieci: dorosły pyta, jak wynalazek się nazywa, co potrafi i jaki ruch go uruchamia. Dziecko może tylko pokazywać, podczas gdy partner opowiada. Nie wybierajcie najlepszego występu — po każdej reklamie wymyślcie wspólnie, komu przydałby się wynalazek. Przedmiotów nie rzucamy ani nie wkładamy do ust.
2. Wakacyjna historia po jednym zdaniu
Ustalcie bohatera, cel i niezwykły przedmiot. Na przykład: bóbr chce dostarczyć list, a ma ze sobą czerwony parasol. Pierwsza osoba zaczyna opowieść jednym zdaniem. Każda następna dodaje swoje, korzystając z tego, co już usłyszała. Po dwóch kolejkach zapowiedzcie ostatnie trzy zdania i wspólnie doprowadźcie historię do końca.
Początek może brzmieć: Bóbr wszedł na pomost i odkrył, że list jest większy od jego łódki. Następna osoba wymyśla rozwiązanie albo przeszkodę. Nie cofamy wydarzeń partnera stwierdzeniem, że to był tylko sen. Zamiast poprawiać cudzy pomysł, szukamy dla niego dalszego ciągu.
Dla młodszych dzieci: wystarczy dopowiedzieć jedno słowo, wskazać, kogo spotka bohater, lub wybrać między dwiema możliwościami. Dorosły układa z odpowiedzi zdanie i przekazuje kolejkę dalej. Na koniec możecie nadać historii tytuł; po powrocie ze spaceru wymyślicie jej drugi rozdział.
Noclegi na Mazurach nad jeziorem — w co zagrać przy stole i na tarasie?
Jeśli macie ochotę zmienić rodzaj zabawy, wybierzcie pokazywanie, słuchanie albo zgadywanie. Poniższe cztery propozycje mają krótkie rundy, więc możecie zamieniać się rolami bez czekania na długi występ. Do każdej wystarczy miejsce do siedzenia i swobodnej rozmowy.
3. Kalambury w duecie
Dwie osoby ustalają szeptem wakacyjną sytuację i dzielą role, tak żeby zgadujący nie poznali hasła. Jedna może rozstawiać wyobrażony namiot, druga pokazywać wiatr utrudniający zadanie. Para ma pół minuty na przygotowanie i około minuty na pokaz bez słów. Pozostali zgadują całą sytuację, nie pojedynczy gest. Potem wybieracie nową parę; przy trzech uczestnikach zmieniajcie również osobę zgadującą.
Na początek wybierzcie szukanie klucza w ogromnej torbie albo niesienie lodów, które zaczynają się topić. Występ można odegrać na siedząco, samymi dłońmi i mimiką. Podzielcie scenę na dwie proste role, żeby partner nie musiał tylko stać i czekać.
Dla młodszych dzieci: dorosły wybiera znaną sytuację i przed pokazem wyjaśnia dziecku jego jeden gest. Może na przykład udawać wręczanie lodów, a dziecko ich zjadanie. Jeśli zgadywanie się przedłuża, podajcie kategorię: coś, co robimy podczas wycieczki.
4. Co zmieniło się w naszej opowieści?
Jedna osoba wymyśla krótką historyjkę z kilkoma wyraźnymi szczegółami. Opowiada ją raz, po czym powtarza, zmieniając dokładnie trzy elementy. Słuchacze czekają do końca drugiej wersji, a następnie wspólnie szukają różnic. Opowiadający potwierdza odpowiedzi i przypomina pominięty fragment, jeśli grupa prosi o pomoc.
Wersja pierwsza: Rano pojechaliśmy rowerem nad jezioro. W plecaku mieliśmy kanapki, a na pomoście zobaczyliśmy kaczkę. Wersja druga: Wieczorem pojechaliśmy rowerem nad jezioro. W plecaku mieliśmy jabłka, a na pomoście zobaczyliśmy czaplę. Zmieniły się pora, jedzenie i ptak; rower oraz miejsce pozostały te same.
Dla młodszych dzieci: użyjcie jednego zdania i jednej zmiany, na przykład koloru czapki bohatera. Dziecko może od razu wskazać różnicę, a potem samo zamienić wybrany szczegół. Przed opowiadaniem przypomnijcie ustaloną liczbę zmian, żeby wszyscy wiedzieli, czego szukają.
5. Zgadnij miejsce — tylko pytania tak lub nie
Wybierający myśli o miejscu znanym wszystkim uczestnikom. Ustalcie wcześniej zakres: miejsca w domu, na terenie, który już poznaliście, albo podczas wspólnej wycieczki. Pozostali mają łącznie do dziesięciu pytań, na które można odpowiedzieć tak lub nie. W dowolnym momencie mogą zakończyć pytania i uzgodnić jedną wspólną odpowiedź; po dziesiątym pytaniu również podają tylko jedną odpowiedź. Pytajcie kolejno, a po błędnym odgadnięciu wybierający ujawnia miejsce i zaczynacie nową rundę.
Jeśli hasłem jest kuchnia, pytania mogą dotyczyć dachu, mebli i przygotowywania posiłków. Nie wybierajcie nieznanego innym zakątka tylko po to, by utrudnić zadanie. Gdy odpowiedź zależy od interpretacji, wybierający krótko ją doprecyzowuje, zamiast odsyłać grupę w niewłaściwą stronę.
Dla młodszych dzieci: podajcie trzy możliwe miejsca, np. kuchnię, łazienkę i taras. Dorosły pomaga zamienić pomysł dziecka w pytanie. Po odgadnięciu możecie wyjaśnić, która odpowiedź najbardziej pomogła; nie trzeba wydłużać gry, gdy zagadka została rozwiązana wcześniej.
6. Rodzinny quiz z zaskoczeniem
W każdej rundzie wybrana osoba odpowiada na pytanie o wymyśloną sytuację, np. jaką supermoc zabrałaby na urlop. Pytanie wymyśla inny chętny uczestnik. Osoba odpowiadająca najpierw ustala swój pomysł w myślach albo zapisuje go na kartce. Dopiero potem wszyscy pozostali, także autor pytania, kolejno zgadują — każdy ma jedną próbę. Potem autor ujawnia swój pomysł i krótko opowiada, do czego wykorzystałby tę moc.
Ktoś może wybrać rozumienie języka kaczek, a ktoś błyskawiczne suszenie ręczników. Ciekawy jest powód wyboru, więc zostawcie czas na dopowiedzenie. Unikajcie pytań o ulubioną osobę w rodzinie, sekrety i wstydliwe wspomnienia. Nieznajomość odpowiedzi nie oznacza, że ktoś zna bliskiego gorzej. Pomysły mogą przecież zmieniać się każdego dnia.
Dla młodszych dzieci: zaproponujcie dwie lub trzy odpowiedzi do wyboru. Dziecko może wskazać jedną i pokazać, jak użyłoby swojej mocy. W kolejnej rundzie samo wymyśla pytanie dla dorosłego. Zakończcie, kiedy każdy chętny przynajmniej raz będzie autorem odpowiedzi.
Jak odegrać jedną scenę na trzy sposoby?
Na koniec możecie połączyć opowiadanie z pokazywaniem. Ostatnia zabawa wykorzystuje tę samą krótką scenę kilka razy, dzięki czemu nie trzeba za każdym razem wymyślać całej historii. Zagrajcie ją również na siedząco, jeśli tak jest wygodniej uczestnikom.
7. Jedna scena, trzy nastroje
Wybierzcie codzienną scenę z początkiem i końcem: klient zamawia lody, sprzedawca proponuje smak, klient odbiera zamówienie. Na rozgrzewkę dwie osoby próbują dialogu jak zwykłej rozmowy. Właściwa zabawa ma trzy wykonania: powtarzają wydarzenia jako tajemniczą wyprawę, wielką uroczystość i film w zwolnionym tempie. Zmieniają sposób mówienia i gesty, ale zachowują główne zdarzenia.
W wersji uroczystej sprzedawca może ogłosić przybycie Największej Kulki Truskawkowej, a klient podziękować głębokim ukłonem. W wolnym tempie wystarczy powoli podnieść wyobrażony rożek. Nie trzeba biegać, krzyczeć ani naśladować konkretnej osoby z rodziny.
Dla młodszych dzieci: zamiast trzech nastrojów wybierzcie jeden, np. bardzo powoli. Dorosły prowadzi rozmowę, a dziecko wykonuje umówiony gest. Przy większej grupie część osób może tworzyć ciche tło: szum wiatru albo dźwięk otwieranych drzwi. Po rundzie zamieńcie role, jeśli uczestnicy mają ochotę.
| Do zabawy | Nowy pomysł na start | Dodatkowy warunek |
|---|---|---|
| Reklama rzeczy niemożliwej | Czapka tłumacząca rozmowy drzew | Wynalazek czasami odpowiada rymem |
| Historia po jednym zdaniu | Listonosz ma dostarczyć przesyłkę do domu, który zmienia miejsce | Każda osoba raz pomaga bohaterowi |
| Kalambury w duecie | Fotograf i ktoś, kto próbuje zmieścić się na zdjęciu | Scenę pokazujecie bez wstawania |
| Rodzinny quiz | Jaki nowy smak lodów wymyślisz? | Oprócz smaku wymyśl nazwę |
| Jedna scena, trzy nastroje | Odbieranie tajemniczej paczki | Ten sam przedmiot za każdym razem budzi inną reakcję |
Nie musicie przejść wszystkich siedmiu propozycji podczas jednego spotkania. Zostawcie sobie ulubioną na kolejny dzień, a przy następnej rundzie oddajcie wybór hasła komuś innemu. Jeśli planujecie noclegi na Mazurach nad jeziorem, taki niewielki zestaw pomysłów możecie mieć pod ręką przez cały pobyt.
W Tumianach zapraszamy Was do własnego rytmu wypoczynku nad jeziorem Pisz. Przy wspólnym stole jest miejsce na opowieść, zagadkę i chwilę śmiechu, a opis domku pomaga sprawdzić zaplecze Waszego pobytu. O dostępność i szczegóły zapytajcie nas na stronie kontaktowej: Ośrodek Wypoczynkowy Campingu Tumiany na Mazurach i Warmii. Zabawy prowadzicie samodzielnie, w swoim gronie.
Pytania przed wspólną zabawą
Które zabawy sprawdzą się tylko we dwoje?
Wybierzcie historię po jednym zdaniu, szukanie zmian w opowieści, zgadywanie miejsca albo scenę graną na różne sposoby. Zamieniajcie się rolami, a przy pokazach możecie wspólnie wymyślać scenę bez osobnej publiczności.
Co zrobić, gdy ktoś koniecznie chce liczyć punkty?
Możecie przyjąć wspólny cel, np. trzy rozwiązane zagadki albo pięć pomysłów na wykorzystanie jednego przedmiotu. Zbierajcie wynik dla całej grupy, bez odejmowania punktów za podpowiedzi.
Jak grać, gdy uczestnicy nie mówią równie swobodnie po polsku?
Postawcie na kalambury w parze lub pokazywanie wynalazku z pomocą partnera. Dajcie więcej czasu na odpowiedź, a hasła wybierajcie ze wspólnego codziennego doświadczenia.
Czy warto nagrywać rodzinne występy?
Zapytajcie występujących, czy chcą być nagrywani i czy możecie komukolwiek pokazać film. Możecie zamiast filmu zapisać nazwę wynalazku albo tytuł wspólnej historii jako pamiątkę.
Jak wrócić do tych samych zabaw kolejnego dnia?
Zmieńcie jeden element: przedmiot, bohatera, miejsce albo sposób odegrania sceny. Możecie też wykorzystać nowe początki z tabeli i poprosić inną osobę o rozpoczęcie rundy.
